NGV-Geonieuws 11 artikel 138

NGV-Geonieuws: elektronisch geologisch tijdschrift


1 Juni 2001, jaargang 3 nr. 2 artikel 138

Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon
Geologisch Instituut, Adam Mickiewicz Universiteit, Poznan (Polen)

Dit artikel is onderdeel van NGV-Geonieuws uitgave 11! Op de huidige pagina is alleen artikel 138 te lezen.

<< Vorig artikel: 137 | Volgend artikel: 139 >>

138 Aardbeving van 1894 in Griekenland ging gepaard met daling
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon

Klik hier voor alle artikelen over Structurele geologie, (Plaat)tektoniek & Aardbevingen !     Klik hier om dit artikel af te drukken !

Aardbevingen zijn een tektonisch verschijnsel, dat echter lang niet altijd met merkbare opheffing of daling gepaard gaat. Veel vaker is een horizontale beweging traceerbaar, bijv. in de vorm van scheuren of - zoals fraai zichtbaar bij de San Adreas-breuk, door plotseling verspringende afrasteringen, paden, etc.

Een team van Engelse en Griekse onderzoekers heeftbij de Golf van Atalanti in centraal Griekenland echter wel een daling vastgesteld. Ze brengen die in verband met een grote aardbeving die daar in 1894 plaatsvond, en waarvan bekend is dat die leidde tot grote massa-afglijdingen langs de kust, tot een overstroming als gevolg van een tsoenami (seismische vloedgolf), en tot veranderingen van de kustmorfologie; zo werd onder meer het schiereiland Gaïduronisi gescheiden van het vasteland.

De onderzoekers hebben het kustgebied rondom de Golf van Atalanti, dat bestaat uit 'wetlands' (laaggelegen, drassige gronden), stratigrafisch onderzocht, waarbij ze ook de inhoud aan microfossielen hebben bestudeerd alsmede ouderdommen bepaald. Op grond daarvan komen ze tot de conclusie dat het gebied tijdens de aardbeving plotseling (en blijvend) is gedaald, waarbij bijv. de foraminiferenfauna veranderde: de soorten die boven het gemiddeld hoogwater leven werden vervangen door soorten die in de getijdenzone leven. De onderzoekers kunnen op basis van de verandering in soorten vaststellen dat de daling 30-80 cm moet hebben bedragen.

Van de tsoenami die de kustzone overspoelde, werden geen sporen teruggevonden. Ook verder werd sedimentologisch of lithostratigrafisch nauwelijks een spoor van de toch vrij catastrofale gebeurtenis aangetroffen. De onderzoekers concluderen daaruit dat 'wetlands;' niet erg geschikt zijn als gebied om vroegere seismische activiteiten te reconstrueren, tenzij die leidden tot bewegingen op een schaal van enkele meters.

Referenties:
  • Cundy, A.B., Kortkaas, S., Dewez, T., Stewart, I.S., Collins, P.E.F., Croudace, I.W., Maroukian, H., Papanastassiou, D., Gaki-Papanastassiou, P., Pavlopoulos, K. & Dawson, A., 2000. Coastal wetlands as recorders of earthquake subsidence in the Aegean: a case study of the 1894 Gulf of Atalanti earthquakes, central Greece. Marine Geology 170, p. 3-26.


Copyright © NGV 1999-2017
webmaster@geologischevereniging.nl