NGV-Geonieuws 17 artikel 192

NGV-Geonieuws: elektronisch geologisch tijdschrift


15 Maart 2002, jaargang 4 nr. 5 artikel 192

Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon
Geologisch Instituut, Adam Mickiewicz Universiteit, Poznan (Polen)

Dit artikel is onderdeel van NGV-Geonieuws uitgave 17! Op de huidige pagina is alleen artikel 192 te lezen.

<< Vorig artikel: 191 | Volgend artikel: 193 >>

192 Vesuvius zinkt langzaam weg
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon

Klik hier voor alle artikelen over Structurele geologie, (Plaat)tektoniek & Aardbevingen ! Klik hier voor alle artikelen over Vulkanologie !     Klik hier om dit artikel af te drukken !

De Vesuvius zal er zeker niet door van de aardbodem verdwijnen, maar deze beroemde vulkaan, die vooral bekend geworden is doordat PompeÔ onder een dikke aslaag werd ontdekt en gedeeltelijk werd blootgelegd, lijkt langzaam weg te zakken. Dat blijkt uit satellietopnamen: het centrale deel van de vulkaan zinkt weg met een snelheid van enkele millimeters per jaar.


IN ROOD GEBIEDEN DIE HET STERKST WEGZAKKEN

Deze beweging kan worden verklaard door het langzaam wegzakken van de vulkaan onder invloed van zijn eigen gewicht, maar daarnaast lijkt een rol te spelen dat een ongeveer 5 km lange 'prop' diep in de kraterpijp aan het wegzakken is. Wat daarvan weer de precieze oorzaak is, is moeilijk vast te stellen. Wel menen de onderzoekers dat dit proces de oorzaak is van de huidige tektonische activiteit in de ondergrond, die tot uiting komt in de bijna dagelijkse - maar vaak niet zonder instrumenten meetbare - aardbevingen die sinds enige tijd optreden. Die bevingen zouden worden veroorzaakt wanneer de telkens even 'vastlopende' prop weer losschiet. De bevingen zouden dus niet, zoals werd gevreesd, wijzen op een nieuwe uitbarsting van deze nu 57 jaar lang sluimerende ('slapen' lijkt een te sterke uitdrukking) vulkaan. Dat is vooral voor de gemeentelijke autoriteiten een geruststelling, want bij de dreiging van een uitbarsting op korte termijn zouden ongeveer een miljoen Napolitanen moeten worden geŽvacueerd.

De geruststellende waarneming van een geleidelijk zakkende vulkaan werd gedaan door een team onderzoekers van het Research Institute for Electromagnetism and Electric Components, onder leiding van Ricardo Lanari. Deze onderzoekers gebruikten hierbij radaropnamen die de satellieten ESR-1 en ESR-2 tussen 1992 en 2000 maakten. Door die opnamen 'over elkaar heen te leggen' konden tot in zeer groot detail veranderingen in de hoogte van het gebied worden vastgesteld. Met deze techniek van radar interferometrie is het nu mogelijk, dankzij nieuwe software, om de hoogteverschillen binnen veel kortere tijdsintervallen vast te stellen dan vroeger mogelijk was.

Referenties:
  • Hellemans, A., 2001. Vesuvius: a threat subsiding? Science 294, p. 495-497.


Copyright © NGV 1999-2017
webmaster@geologischevereniging.nl