NGV-Geonieuws 36 artikel 286

NGV-Geonieuws: elektronisch geologisch tijdschrift


1 Januari 2003, jaargang 5 nr. 1 artikel 286

Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon
Geologisch Instituut, Adam Mickiewicz Universiteit, Poznan (Polen)

Dit artikel is onderdeel van NGV-Geonieuws uitgave 36! Op de huidige pagina is alleen artikel 286 te lezen.

<< Vorig artikel: 285 | Volgend artikel: 287 >>

286 Zeespiegelstijging bedreigt schorren langs Amerikaanse estuaria
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon

Klik hier voor alle artikelen over het Milieu ! Klik hier voor alle artikelen over (Paleo)Klimaat !     Klik hier om dit artikel af te drukken !

De zeespiegelstijging begint steeds meer Amerikanen zorgen te baren. Niet alleen de directe omgeving van New York wordt erdoor bedreigd (zie ook NGV-Geonieuws 201), maar ook de schorren langs de twee grootste estuaria langs de Amerikaanse oostkust (die van Chesapeake Bay en die van Delaware Bay). Dat blijkt uit onderzoek van een aantal medewerkers van de Universiteit van Maryland. Zij menen dat alle schorren langs deze estuaria kunnen zijn verdwenen voor het einde van deze (nieuwe) eeuw; daarvoor is alleen nodig dat de zeespiegel net zo hard blijft stijgen als in de afgelopen tijd (een snellere stijging, zoals voorspeld door diverse klimaatmodellen, is dus niet eens nodig).




Het verloren gaan van die schorren door definitieve overstroming (nu komen schorren alleen bij springvloed en bij opstuwing van de zee onder invloed van storm onder water) zou volgens hen grote nadelige effecten hebben. Daartoe behoren de invloed op de voedselketen, de beschikbaarheid van drinkwater, en de toename van de koolzuurgasconcentratie in de atmosfeer. Dat laatste, op het eerste gezicht niet zo logische effect, is te wijten aan het feit dat de schorren een weelderige vegetatie kennen, waarin veel koolstof wordt vastgehouden, maar waarin door de relatief snelle aanslibbing ook veel planten worden begraven zodat voortdurend nieuwe planten koolzuurgas aan de atmosfeer onttrekken.

De onderzoekers zijn tot hun conclusie gekomen op basis van beelden die in 1993 zijn gemaakt met de Landsat, aangevuld met veldwerk bestudering van meer recente luchtfoto’s. Met een nieuw ontwikkelde techniek kan via reflecties door het sedimentoppervlak, de vegetatie en het water een beeld worden verkregen van de algemene gesteldheid ('gezondheid') van de schorren. Het voordeel van de techniek is dat daarmee ontwikkelingen over een langere tijdsperiode kunnen worden vastgelegd, zodat de invloed van tijdelijke weersomstandigheden geen rol speelt.

Het blijkt dat de ergste achteruitgang bij Chesapeake Bay optreedt in het midden gedeelte van de oostelijke oever. Ook bij Delaware Bay blijkt het middengedeelte het minst gezond; daar is een deel van de achteruitgang echter ook te wijten aan maatregelen die het stromingspatroon moesten veranderen. In beide estuaria is nu zo’n 70% van de schorren aangetast volgens de onderzoekers.

Het lijkt hen waarschijnlijk dat soortgelijke problemen ook optreden langs estuaria elders langs de Atlantische kust. Alleen al in de staten Georgia en South Carolina zijn er zo’n 300.000 hectare schorren. Het grotendeels of zelfs geheel verloren gaan daarvan gedurende deze eeuw zou grote consequenties hebben.

Referenties:
  • Kearney, M.S., Rogers, A.S., Townshend, J.R.G., Rizzo, E., Stutzer, D., Stevenson, J.C. & Sundborg, K., 2002. Landsat imagery shows decline of coastal marhes in Chesapeake and Delaware Bays. Eos 83, p. 173.

Afbeelding beschikbaar gesteld door Michael Kearney


Copyright © NGV 1999-2017
webmaster@geologischevereniging.nl