NGV-Geonieuws 55 artikel 383

NGV-Geonieuws: elektronisch geologisch tijdschrift


15 Oktober 2003, jaargang 5 nr. 20 artikel 383

Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon
Geologisch Instituut, Adam Mickiewicz Universiteit, Poznan (Polen)

Dit artikel is onderdeel van NGV-Geonieuws uitgave 55! Op de huidige pagina is alleen artikel 383 te lezen.

<< Vorig artikel: 382 | Volgend artikel: 384 >>

383 Aardwarmte? Aardhitte!
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon

Klik hier voor alle artikelen over het Milieu !     Klik hier om dit artikel af te drukken !

Vrijwel iedereen is ervan overtuigd dat we zo snel mogelijk toe moeten naar een maatschappij waar fossiele energiebronnen zoveel mogelijk worden vervangen door duurzame energiebronnen. Aardwarmte is daarvan een voorbeeld, maar projecten daarmee in Nederland zijn weinig succesvol, vooral omdat het water dat in de diepe ondergrond wordt aangetroffen niet zo heet is als voor commerciŽle toepassing nodig is.

Er zijn echter gebieden op aarde waar de omstandigheden aanzienlijk gunstiger zijn. Dat geldt bijv. voor het Cooper Bekken, dat 'in the middle of nowhere' (op zoín 1000 km ten noorden van Adelaide) in AustraliŽ ligt. De geothermische gradiŽnt (d.w.z. de temperatuurstijging per 100 m omlaag) is er zeer hoog. Volgens Prame Chopra, van de Nationale Universiteit van AustraliŽ (in Canberra), is er - buiten vulkanische gebieden - geen streek op aarde waar de temperatuur op 3-5 km diepte zo hoog is. De gesteenten op die diepte bereikten temperaturen van boven de 250 įC!

Dat opent perspectieven voor commerciŽle exploitatie. Hoewel daaraan op talrijke plaatsen in Europa en AziŽ al meer dan 20 jaar wordt gewerkt (maar zonder commercieel succes), lijkt AustraliŽ met zoín primeur te gaan strijken. Er is tenminste een maatschappij - Geodynamics - opgericht die van plan is om water omlaag te pompen om het door het gesteente in de diepte te laten omzetten in stoom die gebruikt kan worden om turbines aan te drijven die, via generatoren, elektriciteit opwekken.

Om dit doel te verwezenlijken moet er - om te beginnen - een injectiegat voor water worden geboord. Dat zou moeten gebeuren met hetzelfde type apparatuur als waarmee naar olie wordt geboord. De bedoeling is om een boring tot 4900 m diepte te zetten. Het gesteente op die diepte bestaat uit een 300 miljoen jaar oude graniet. Verwacht wordt dat bij het boren en de injectie van water voldoende scheuren in het gesteente zullen ontstaan om het geÔnjecteerde water in contact te brengen met een grote oppervlakte aan heet gesteente. Dit kan overigens een handje worden geholpen door kleine springladingen tot ontploffing te brengen, waardoor in tal van richtingen kleine scheuren ontstaan. De boring zou al dit jaar gereed moeten zijn.

Volgens Prame Chopra, die bij het project is betrokken, zijn de vooruitzichten goed. Als het project slaagt, zou er zo genoeg warmte kunnen worden gewonnen om heel AustraliŽ gedurende enkele eeuwen van goedkope en schoon opgewekte elektriciteit te voorzien.

Referenties:
  • Holden, C. (ed.), 2003. Hot spots in Oz. Science 301, p. 1319.


Copyright © NGV 1999-2017
webmaster@geologischevereniging.nl