NGV-Geonieuws 57 artikel 391

NGV-Geonieuws: elektronisch geologisch tijdschrift


15 November 2003, jaargang 5 nr. 22 artikel 391

Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon
Geologisch Instituut, Adam Mickiewicz Universiteit, Poznan (Polen)

Dit artikel is onderdeel van NGV-Geonieuws uitgave 57! Op de huidige pagina is alleen artikel 391 te lezen.

<< Vorig artikel: 390 | Volgend artikel: 392 >>

391 Geologische tijdschaal moet grondig opnieuw worden gedateerd
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon

Klik hier voor alle artikelen over Dateringen !     Klik hier om dit artikel af te drukken !

Absolute dateringen in de geologie leveren nogal eens problemen op. Dat blijkt alleen uit dit elektronische tijdschrift: Geonieuws. Opmerkzame lezers maken me er soms op attent dat in mijn bijdragen de aangegeven ouderdommen van gesteenten en de bijbehorende chronostratigrafische namen (bijv. Neogeen. Kwartair, Holoceen, Preboreaal) niet altijd consistent zijn: ik zou gesteenten van een bepaalde ouderdom soms net onder, soms net boven een chronostratigrafische grens plaatsen. Dat klopt! Tenzij er zwaarwegende argumenten tegen zijn, neem ik de ouderdommen en chronostratigrafische namen over van de auteur(s) van wie ik een bijdrage behandel. Maar die auteurs kampen met hetzelfde probleem als ik: veel grenzen tussen opeenvolgende chronostratigrafische eenheden kennen uiteenlopende dateringen. Dat leidt uiteraard tot veel verwarring.

Met het oog daarop is onlangs op een bijeenkomst van paleoklimatologen en deskundigen op het gebied van massauitstervingen (twee van de belangrijkste parameters waarop in de geologie grenzen zijn getrokken), in samenspraak met dateringdeskundigen, een plan opgesteld om de datering van alle geologische grenzen (en zo mogelijk ook van andere belangrijke geologische fenomenen) grondig te herzien. Voor dat doel zouden criteria moeten worden opgesteld waaraan te dateren gesteentemonsters moeten voldoen; tevens zouden er criteria moeten worden opgesteld voor de te gebruiken dateringtechnieken en voor de daarbij te gebruiken instrumenten. Op die wijze zouden dan eindelijk reproduceerbare en onderling consistente dateringen worden verkregen.

Een dergelijke aanpak is te meer noodzakelijk omdat veel grenzen in het verleden zijn gedateerd met technieken die destijds onvoldoende 'volwassen' waren. Dat heeft in het afgelopen decennia al herhaalde malen geleid tot aanpassingen van eerdere dateringen, soms met tientallen miljoenen jaren (bijv. de uiterst belangrijke grens tussen Precambrium en Cambrium). Momenteel hangt de keuze van een datering dan ook vaak af van de persoonlijke voorkeur van een onderzoeker, of van voorschriften van de organisatie waar hij werkzaam is. Geen van beide situaties biedt ook maar enige garantie dat voor de meest correcte datering wordt gekozen!

Het nu gedane voorstel betekent niet dat op korte termijn voor eens en altijd duidelijkheid zal zijn geschapen over de ouderdom van geologische grenzen. Er moet namelijk veel werk voor worden verzet, omdat de moderne dateringtechnieken niet alleen zeer geavanceerde (en dus dure) apparatuur vereisen, maar ook veel deskundig handwerk. Er zijn nu nauwelijks of geen instituten die een dergelijk project zou aankunnen. Daarom wordt gedacht aan een internationaal netwerk van laboratoria die het werk moeten gaan uitvoeren; geschat wordt dat daarvoor zeker 15 jaar nodig zal zijn.

Referenties:
  • Clarke, T., 2003. Geologists seek to put an end to blind dates Nature 425, p. 550-551.


Copyright NGV 1999-2017
webmaster@geologischevereniging.nl