NGV-Geonieuws 1 artikel 4

NGV-Geonieuws: elektronisch geologisch tijdschrift


1 Januari 1999, jaargang 1 nr. 1 artikel 4

Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon
Geologisch Instituut, Adam Mickiewicz Universiteit, Poznan (Polen)

Dit artikel is onderdeel van NGV-Geonieuws uitgave 1! Op de huidige pagina is alleen artikel 4 te lezen.

<< Vorig artikel: 3 | Volgend artikel: 5 >>

4 Vulkaan laat warmte nog niet aftappen
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon

Klik hier voor alle artikelen over Vulkanologie !     Klik hier om dit artikel af te drukken !

De Long Valley Caldera in Californië, dicht bij de grens met Nevada, is een slapende vulkaan. Ongeveer 250 jaar geleden vonden de laatste - kleine - erupties plaats; de caldera ontstond toen, zo’n 760.000 jaar geleden, inzakking plaatsvond nadat een gigantische hoeveelheid materiaal was uitgestoten. De vulkaan mag dan nu wel slapen, maar hij is wel seismisch actief. Die activiteit wordt waarschijnlijk veroorzaakt door processen die samenhangen met de waarschijnlijke aanwezigheid, op enkele kilometers, van een magmahaard. In het verleden was op die locatie al eens een boring gezet, maar die ging lang niet diep genoeg om de magmahaard te bereiken. Een nieuwe boring, uitgaand van het oude boorgat, heeft een diepte bereikt van 3 km, maar moest toen worden stopgezet toen de fondsen (tweemiljoen dollar, afkomstig van de California Energy Commission) waren opgedroogd; de technische problemen waren trouwens ook zeer groot geworden.

Op de bereikte diepte was men, naar verwachting, nog steeds ongeveer een kilometer van de magmahaard verwijderd. Daarmee moesten de betrokkenen hun doelstellingen opgeven. Die waren in de eerste plaats wetenschappelijk van aard (men wilde de magmakamer nauwkeurig lokaliseren), maar ook van praktische betekenis. Er waren namelijk plannen ontwikkeld om via boringen water in het magma te injecteren, waarna de tot hete stoom omgevormde watermassa’s gebruikt zouden kunnen worden om elektriciteit op te wekken. Met deze mislukking moet worden vastgesteld dat het de mensheid nog steeds niet is gelukt om direct profijt van magmatische activiteit te trekken.

Overigens waren de wetenschappelijke resultaten wel interessant. Bekend was al dat het magma het gebied opwelft: sinds 1980 met meer dan een halve meter. Het bleek bij de boring dat het min of meer tot een anticlinale omhoog gedrukte gesteente boven de magmakamer sterk verbrokkeld was. Voor de voortgang van de boring was dat een ramp, want het bleek onmogelijk om steeds de geplande 5-6 m lange boorkernen omhoog te halen. In plaats daarvan moest de boring dagelijks vele malen worden onderbroken om de losse stukken gesteente boven te krijgen. Uit het sterk gebroken karakter van de gesteenten concluderen de onderzoekers bovendien dat het vrijwel onmogelijk zal zijn om in de toekomst, via een nieuwe boring, wel in het aftappen van stoom te slagen; ze verwachten dat veel water en stoom via de talloze breukvlakken zal 'verdwijnen'.

Referenties:
  • Vogel, G. (ed.), 1998. Magma drilling comes op short. Science 281, p. 1951.


Copyright © NGV 1999-2017
webmaster@geologischevereniging.nl