NGV-Geonieuws 1 artikel 7

NGV-Geonieuws: elektronisch geologisch tijdschrift


1 Januari 1999, jaargang 1 nr. 1 artikel 7

Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon
Geologisch Instituut, Adam Mickiewicz Universiteit, Poznan (Polen)

Dit artikel is onderdeel van NGV-Geonieuws uitgave 1! Op de huidige pagina is alleen artikel 7 te lezen.

<< Vorig artikel: 6 | Volgend artikel: 8 >>

7 DinosauriŽrs hadden geen bolle wangen
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon

Klik hier voor alle artikelen over (Dino)sauriers ! Klik hier voor alle artikelen over Paleontologie, Fossielen & Uitstervingen !     Klik hier om dit artikel af te drukken !

Op een bijeenkomst van de Society of Vertebrate Paleontology, begin oktober 1998, zijn gegevens gepresenteerd die ertoe kunnen leiden dat heel wat tekeningen van dinosauriŽrs moeten worden herzien. Het gaat daarbij om de groep van grasetende sauriŽrs uit het Krijt, waartoe onder meer de bekende geslachten Triceratops en Leptoceratops behoren. Op basis van de schedelfragmenten van deze geslachten werd tot nu toe verondersteld dat deze ornithischiŽrs (de naam geeft de veronderstelde verwantschap met de vogels weer) bolle wangen hadden; de bolheid zou zijn veroorzaakt door grote, sterke spieren, waarmee deze geslachten zouden zijn uitgerust ten behoeve van het losrukken en vermalen van hun noodzakelijkerwijze zeer uitgebreide vegetarische maaltijden.

Larry Witmer, een paleontoloog uit Ohio, verraste zijn gehoor echter met een volstrekt andere interpretatie van de bekende schedelfragmenten. Daarbij liet hij zich leiden door de wetenschap dat de meest verwante nog levende diergroepen (vogels en krokodillen) helemaal geen wangen hebben met spieren die kunnen helpen met het kauwen. Bovendien vertonen de schedelfragmenten van de ornitischiŽrs de uitstekende richels waarop de wangspieren bij zoogdieren zijn vastgehecht. Volgens hem met het uitstekende botfragment op de schedel van deze groep dan ook niet worden geÔnterpreteerd als een bot in de wang, maar eerder als een hoornfragment dat (op enige afstand) over de wang heen hing, als bescherming van dit betrekkelijk kwetsbare lichaamsdeel.

De mening van Witmer werd op de bijeenkomst, op basis van anatomische discussies, vrij algemeen gedeeld door de andere aanwezigen. Volgens Greg Erickson van de Universiteit van Stanford betekent de nieuwe uitleg dat niet alleen ons idee over het uiterlijk van deze bekende dinosauriŽrs zal moeten worden herzien, maar dat waarschijnlijk ook de huidige inzichten in de wijze waarop deze dieren zich voedden, moeten worden aangepast.

Referenties:
  • Holden, C. (ed.), 1998. No cheek from these dinos. Science 282, p. 407.


Copyright © NGV 1999-2017
webmaster@geologischevereniging.nl